Savaşmak… Ne için ? Kim için ? Onun için savaşmak , yaşamak için savaşmak. Bir şeyleri yaşamaya cesaretin varsa savaşacaksın herşeyle. Ayrım yapmadan , ne olduğunu farketmeden önüne gelen herkesle ve herşeyle savaşacaksın. Yorulacaksın onun için , canını vereceksin belkide. Kim bilir belkide… Ama yinede yılmayacaksın çünkü sonunda o senin olacak. Gerçekten istersen ve gerçekten onu elde etmeyi düşünürsen sonucun olumsuz olma gibi bir ihtimali yoktur. Ne için savaştığın önemli olmayacak senin için. Önemli olan gerçekten savaşıp savaşmadığın. Bazen ufacık bir tebessüm için , bazen yaşamak için bazense sevdiğin bir insan için savaşacaksın. Aslında istesende istemesende hayatta kalarak , nefes alarak savaşıyorsun dünyayla. Karşına çıkan zorluklarla , seni yıldırmak isteyen insanlarla elbette ki savaşıyorsundur. Çünkü hayat bu her an ne çıkarır insanın karşına bilinmez ve bir saniye sonra olacakları tahmin etmem imkansızdır (daha fazla…)

O lanet olası gurur yok mudur? Bitirir büyük aşkları.. Yalnızca”ayrılık”kelimesini duyduğunda bile bianda kendini hissetmezsin hayattan kopacağını düşünürsün.İşte şimdi yalnızsın… Senin için ölecek olan , huzur bulduğun ,
hayatına karışan,seni düşünen,seni senden çok seven,değerli olduğunu hissettiren kişi çekilmiştir hayatından.Onun sıcaklığını onun gülüşünü onun dokunuşunu kimsede bulamıcağını bilirsin bu gerçek seni kat kat maffeder.Öyle bir hal almışsındırki. Ha ölü, ha sen… Bedeninle ruhun birbirinden ayrılır o an. Gitmiştir ruhun , kalansa sadece et parçası. (daha fazla…)

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.. (daha fazla…)

Yakınken uzak olmak .. Hissedememek , gitmek ! Bu mu yaşamak ? Bu kadar mıydı hayat ? . Uzak , çok uzak .. Hissedemiyorum yokluğunu. Sanki rüyaymışta geçicekmiş bu kısa süreliğine olan ayrılık ! Bitti . Açtım gözlerimi , hadi uyandırsana beni rüyadan ? Nerdesin? Göremiyorum .. Yakınsın aslında o kadar çok yakınsın ki nefes alsam hissederim varlığını . Ama bir o kadar da uzaksın .. Neden ? Gitmeler iki kişilik değil midir ? Ben gitmedim burdayım , peki ya sen ? Neden halen orda duruyorsun ? Gelsene buraya .. Korkuyor musun yoksa ? Neden korktuğunu bilmeyerek korkuyorsun .. Bu kadar mı şimdi hayat .. Bu mu ? Hayır , böyle olmamalı . Gitmedin ordasın biliyorum . Gelmek istediğini , söyleyecek çok şeyin olduğunu biliyorum . Gitmedin , gitmiceksin ! İzin vermem buna . Ben burdayım sende gitmeyeceksin ! (daha fazla…)

Aşk…Söylenmesi bile bir hoş gelir insana . Kimilerine göre söylenmesi güzel gelsede kimilerine acı veren bir kelime . Aşk… Aşk … Aşk… İçinde hisset iyice bu kelimeyi çünkü tatmamış olsan bile elbet bir gün çıkacak karşına o . Çıktığı an tüm iliklerinde onun sıcaklığıyla , onu neden sayarak yaşayacaksın hayatı. Ona adayacaksın kendini , sırf onun için olsun diye yaşayacaksın . Tüm hüclerinde yaşa onu , hisset. Bi an dur ve herşeye küs onun için . Bırak etrafındakileri sadece onun için herşeye küs . Düşün , onu hissettiğini bil ve kapat gözlerini . Onun sıcaklığını hissedeceksin tüm benliğinde . Yaşadığın neyse unut sadece o olsun . O olsun senin hayat , nefes almak , yaşamak , gülmek , ağlamak … Düşün ki her şey o senin için ve düşün ki o yoksa sende yoksun . Düşün , o gitmişse sende peşindesin bir saniye bile beklemeden peşindesin… (daha fazla…)